fbpx

Podręczne biodrukarki 3D opracowane w celu leczenia urazów mięśniowo-szkieletowych

Inżynierowie biomedyczni z UConn School of Dental Medicine opracowali podręczną biodrukarkę 3D, która może zrewolucjonizować sposób wykonywania procedur chirurgicznych układu mięśniowo-szkieletowego.

Biodrukarka 3D, opracowana przez dr Ali Tamayola, profesora nadzwyczajnego School of Dental Medicine, umożliwia chirurgom umieszczanie materiałów wspomagających wzrost komórek i tkanek bezpośrednio w uszkodzonych obszarach mięśni szkieletowych.

„Drukarka jest solidna i umożliwia prawidłowe wypełnienie wnęki skafoldami z włókien, które przypominają architekturę natywnej tkanki”, mówi Tamayol.

Struktury tkankowe z biodrukarki przylegają dokładnie do obszaru urazu i naśladują właściwości istniejącej tkanki – eliminując przy tym potrzebę szycia. Obecne metody chirurgii rekonstrukcyjnej były w dużej mierze nieodpowiednie w leczeniu wolumetrycznej utraty mięśni. W rezultacie technologia drukowania 3D pojawiła się jako nowe rozwiązanie pomagające zrekonstruować mięśnie.

 

schemat bezpośredniego drukowania tkanek poprzez podręczną biodrukarkę, blog sygnis new technologies

„Jest to nowa generacja biodrukarek 3D, która umożliwia lekarzom bezpośrednie drukowanie syntetycznych tkanek w ciele pacjenta” – powiedział Tamayol. „Co najlepsze, ten system nie wymaga obecności zaawansowanych systemów obrazowania i drukowania.”

Tamayol i Sinha złożyli patent na tę technologię leczenia urazów mięśniowo-szkieletowych. Tamayol opracował również niedawno „inteligentny bandaż”, który pomaga w opiece klinicznej nad osobami z przewlekłymi ranami.

„Jest to nowa generacja biodrukarek 3D, która umożliwia lekarzom bezpośrednie drukowanie syntetycznych tkanek w ciele pacjenta” – powiedział Tamayol. „Co najlepsze, ten system nie wymaga obecności zaawansowanych systemów obrazowania i drukowania.”

Tamayol i Sinha złożyli patent na tę technologię leczenia urazów mięśniowo-szkieletowych. Tamayol opracował również niedawno „inteligentny bandaż”, który pomaga w opiece klinicznej nad osobami z przewlekłymi ranami.